ناتمام.....

کاش میشددرنمازم عشق رادعوت کنم

کاش میشدبهترازان باخداصحبت کنم

کاش میشدیک شب ازشبهای عمرم باخدا

بی خیال ازاب ونان در گوشه ای خلوت کنم

تشنه ام من تشنه ی ابی که معشوقم نخورد

می رسم روزی به ان امااگرهمت کنم

ترسم اخر مثل دلهایی که دورندازخدا

من به این دل مردگیهای خودم عادت کنم

بایدامشب شوق رفتن درسرم پیدا کنم

کومسیرم هجرت وسجاده ام تاازاین پس

لحظه های خلوتم راباخداقسمت کنم

شهر سرتاسرپرازپس کوچه های غربت است

می روم تادرنمازم ترک این غربت کنم

خدایا تنهایم مگذار